Στήλη Άλατος

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Καλώς Ήρθατε στη Στήλη Άλατος. Η Στήλη, δημοσιεύεται κάθε Σάββατο, ταυτόχρονα στην Κυπριακή εφημερίδα Πολίτης και στο ελληνικό portal TVXS. Κάποιες φορές, αν το επιβάλλει η επικαιρότητα γράφω και ανεβάζω κείμενα μόνο για διαδικτυακή χρήση. Κάτω από τα άρθρα, όπως σε όλα τα ιστολόγια, υπάρχει χώρος για σχολιασμό. Moderation, δεν κάνω. Για αυτόν τον λόγο όμως είμαι αυστηρός σε σχόλια επιθετικά που δεν σέβονται την οποιαδήποτε Άλλη άποψη ή είναι επιθετικά κατά κοινωνικών και φυλετικών ομάδων. Ύβρεις και προσωπικές επιθέσεις διαγράφονται χωρίς συζήτηση.

Συντονιστείτε τώρα στους 107, 6

Κινούμενη Άμμος. Κάθε Σάββατο 6-8 μ.μ στον 107,6 ή στο : www.1076.eu Στο shoutbox, το συζητάμε ζωντανά! Από τον Bach στον Dylan και από τον Beethoven στους Beatles και τους Felice Brothers,όλα είναι Μουσική 107.6 ΓΙΑ ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Αντίο Μαργαρίτα Καραπάνου.

Πάντα εξ απήνης μας προκαταλαμβάνουν οι ειδήσεις.

Ωθούν την πραγματικότητα στην αντίληψή μας, χωρίς ποτέ να κάνουν «προκαταρκτικά», καταντάει η Πραγματικότητα κατ’ εξακολούθηση ασέλγεια στην Αλήθεια.

Έτσι, πριν από λίγο έμαθα από το in.gr πως χτες, έκλεισε η επίγεια αυλαία για την Μαργαρίτα Καραπάνου.


Ετοιμαζόμουν να βάλω τον τίτλο «Καληνύχτα Μαργαρίτα» αλλά, με πρόλαβε ο Jirashimosu με ένα ιδιαίτερα υποκειμενικό και αισθαντικό κείμενο που ρέει επικοινωνώντας αβίαστα με τον κόσμο της Καραπάνου. Διαβάστε το εδώ http://jirashimosu.blogspot.com/

Το Έθνος, γράφει σήμερα:
«Ο Θεός ήτανε κουρασμένος». Ηταν η πρώτη φράση του «Υπνοβάτη», του καλύτερου βιβλίου της Μαργαρίτας Καραπάνου και ενός από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας. Η Μαργαρίτα Καραπάνου, μία μελαγχολική και ιδιότυπη συγγραφέας, με έντονα τα ψυχολογικά και ψυχαναλυτικά στοιχεία στο έργο της, σιώπησε. Αφησε χθες την τελευταία της πνοή στην εντατική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου της Αθήνας, σε ηλικία 62 ετών, από εγκεφαλικό. Εισήχθη στο νοσοκομείο με σοβαρά επιβαρημένους τους πνεύμονές της.

Μία κοσμοπολίτισσα, μία όμορφη γυναίκα, μία φανατική καπνίστρια, με μία σχέση πάθους, ίσως και μίσους, με τη μητέρα της, την επίσης συγγραφέα Μαργαρίτα Λυμπεράκη, ήταν η Μαργαρίτα Καραπάνου.

«Επιθυμία για επιθυμίες. Η Ελλάδα. Και έπειτα να σταθώ στα πόδια μου μόνη μου. Να με ανακαλύψω για να με χάσω. Ποτέ δεν με ανακάλυψα για να με χάσω, να μπορέσω να με ξεχάσω, δηλαδή να αντικρύσω και να αγαπήσω τους άλλους», γράφει το '67, σε ηλικία μόλις 21 ετών.

Το διαβάζουμε στο τελευταίο της βιβλίο «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη» που κυκλοφόρησε, πριν μπει στην εντατική, από την «Ωκεανίδα».

Εδώ η Καραπάνου σαν μια τελευταία κατάθεση δημοσιοποιεί τα ημερολόγια που κρατούσε επί 20 χρόνια μεταξύ '59 και '79 (από 13-33 ετών) από το Παρίσι, όπου ζούσε με τη μητέρα της μέχρι να γράψει τον «Υπνοβάτη».

Επίσης, λίγες ημέρες πριν από το τέλος, η Καραπάνου έβγαλε στο φως και τις επιστολές της μητέρας της προς αυτήν (εκδόσεις Καστανιώτη). Η κηδεία της θα γίνει την Παρασκευή, στο Α' Νεκροταφείο, γύρω στις 3 το μεσημέρι (η ώρα δεν έχει ορισθεί ακόμη ακριβώς).

Η Μαργαρίτα Καραπάνου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Μεγάλωσε στην Ελλάδα και στη Γαλλία, όπου ακολούθησε τη μητέρα της, συγγραφέα Μαργαρίτα Λυμπεράκη, σε ηλικία 13 ετών.

Σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι και εργάστηκε ως νηπιαγωγός στην Αθήνα.

Εκανε έναν σύντομο γάμο. Τα πρώτα βιβλία της «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος», «Ο υπνοβάτης» και το «Rien ne va plus» εκδόθηκαν στην Ελλάδα και μεταφράστηκαν στις ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Σουηδία, Ισραήλ, Γερμανία, Ολλανδία και Ιταλία.

Σημαντικοί συγγραφείς, όπως ο Τζον Απνταϊκ τη συγκρίνουν με τον Προυστ, τον Κοζίνσκι, τον Κάρολ, τον Μπέκετ και τον Κάφκα. Μάλιστα ο Απνταϊκ σε επιστολή του συμπληρώνει: «Εσείς όμως έχετε βρει εδώ (Η Κασσάνδρα και ο Λύκος) μιαν αλήθεια, που κανένας απ' αυτούς τους τρεις συγγραφείς δεν έπιασε».

«Ο Υπνοβάτης» τιμήθηκε το 1988, στο Παρίσι, με το «Βραβείο του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος», βραβείο που έχει δοθεί σε συγγραφείς όπως ο Λόρενς Ντάρελ, ο Μπόρχες, ο Μάρκες και άλλοι.

Η Μαργαρίτα Καραπάνου έγραψε ακόμα τα έργα «Ναι», «Lee και Lou», «Μαμά», «Μήπως;».


8 σχόλια:

Phivos Nicolaides είπε...

Κρίμα. Είναι μεγάλη απώλεια.

akamas είπε...

Άκουσα ότι είχε κάποιο τροχαίο τις προηγούμενες ημέρες.

akamas είπε...

Άκουσα ότι είχε κάποιο τροχαίο τις προηγούμενες ημέρες.

ruth_less είπε...

Πολύ λυπήθηκα. Έδωσε τόσους αγώνες επιβίωσης και είχε συμφιλιωθεί με τους δαίμονες της εδώ και χρόνια... Κρίμα.

Λεμέσια είπε...

Είναι άδικο...γιατί θα είχε πολλά να προσφέρει ακόμα. Οι γνήσιοι καλλιτέχνες ολοκληρώνονται όσο περνάνε τα χρόνια. Όταν φεύγουν νωρίς, στερούνται της ευκαιρίας να μεταφέρουν και στο έργο τους, αυτή την άμεση απόρροια της ώριμης πια προσωπικότητας τους.

Υ. Γ. Επ' ευκαιρίας, πολύ όμορφο το μαύρο, εικονικό γατάκι, ο/η Μώκυ!

politispittas είπε...

Καλημέρα σας.

Η Μαργαρίτα Καραπάνου πάντως, έφυγε με τη συνείδηση ενός ανθρώπου που το πέρασμά του από τη ζωή άφησε ίχνη και θα συνεχίσει να αφήνει.

Μεγάλη υπόθεση, κακά τα ψέμματα, είναι ακριβώς αυτό που μπορεί να σε κάνει να πεις "κάτι έκανα, δεν σπατάλησα τον χρόνο μου".

Ακάμα, ομολογώ πως για το τροχαίο που αναφέρεις, δεν άκουσα καθόλου. Αλλά πάλι το ότι δεν άκουσα εγώ κάτι, δε σημαίνει τίποτα.

akamas είπε...

Άκουσα κάτι που έλεγε ο Βασίληε Βασιλικός εχθές το απόγευμα στο ραδιόφωνο, αλλά εκείνη την ώρα ήμουν απασχολημένος με κάτι άλλο και δεν πρόλαβα να καταλάβω τι ακριβώς έλεγε.

Eva Neocleous είπε...

Είναι λυπηρό να "φεύγουν" τόσο πρόωρα αξιόλογοι πνευματικοί άνθρωποι.Άνθρωποι που είχαν να δώσουν ακόμα πολλά κι αυτό αποδεικνύει και με το τελευταίο βιβλίο της(που ευτυχώς πρόλαβε να το εκδώσει).Άλλη μια μεγάλη απώλεια για την Ελλάδα που τελικά, ίσως, μόνο για τον πολιτιστικό-πνευματικό τομέα μπορεί να νιώθει περηφάνια.Δυστυχώς η κάθε "φυγή" μεγαλώνει την πνευματική αποψίλωση.